Felt like rewriting those lines from the poem, “Safalamee Yathra” by N.N.Kakkad, in the modern times:
കാലമിനിയുമുരുളും, ഫേസ് ബുക്ക്‌ വരും, വാട്സാപ്പ് വരും, പുതു പുതു ആപ്സ് വരും, ഓരോ വികാരത്തിനും, ഭാവത്തിനും ലഘു ചിത്രങ്ങൾ വരും, ഓൺലൈനിൽ വിഷു വരും, ഓണം വരും, കൊന്ന പൂക്കും, തുമ്പയും, ചെമ്പകവും സ്ക്രീനിൽ നിറഞ്ഞു നില്ക്കും, അച്ഛനും അമ്മയും, മുത്തച്ഛനും, മുത്തശ്ശിയും വെബ്‌ ക്യാമറകളിലൂടെ പിഞ്ചു കവിളുകളെ താലോലിക്കാൻ “കൈ നീട്ടും”, പിന്നെ പച്ച നിറമുള്ള പ്ലാസ്റ്റിക്കിന്റെ ഇലകളിൽ ചിതറിയ ബന്ധങ്ങൾ പോലെ വിഭവങ്ങൾ ഒരുങ്ങും. അപ്പോളാരെന്നും, എന്തെന്നും ആർക്കറിയാം!!! അരികെ നില്ക്കൂ കാലമേ, സഖീ, ഈ യാത്രയിൽ കാലിന്നടിയിലെ മണ്ണൊലിച്ചു പോകുന്നതിന്റെ ഭയം എന്നെ പിടികൂടുന്നു, അറിയില്ല എത്ര സഫലമാകുമീ യാത്ര ! (Santhosh Kana)